0.000

Internetowa baza wiedzy

Pula pytań i odpowiedzi, które zostały przedstawione na powyższej podstronie została stworzona w ramach projektu „Poradnictwo od A do Z”.

Pytania zostały sformułowane na podstawie rozmów z osobami biorącymi udział w projekcie, natomiast odpowiedzi udzielili specjaliści – prawnik, psycholog, fizjoterapeuta i koordynator ds. społecznych. Odpowiedzi zostały udzielone na najczęściej zadawane pytania, a wszyscy je zadający pozostają anonimowi.

Projekt „Poradnictwo od A do Z” jest współfinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Odpowiedzi na następujące pytania udzielił mgr Łukasz Kot, który na co dzień zajmuje się miedzy innymi rehabilitacją osób chorych na mukowiscydozę.

Powyższe pytania zadawali nasi Podopieczni i ich rodzice podczas spotkań z fizjoterapeutą.

Mamy nadzieję, że  umieszczenie poniższej listy będzie wskazówką nie tylko dla osób, które miały okazję wziąć udział w projekcie „Poradnictwo od A do Z” współfinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ale przede wszystkim dla tych, którzy z różnych powodów nie zostali zakwalifikowani do projektu.

Wszystkich zachęcamy do zapoznania się zarówno z pytaniami jak i z odpowiedziami udzielonymi przez specjalistę z dziedziny fizjoterapii chorych na mukowiscydozę.

  • Jak często powinna być przeprowadzana rehabilitacja?

Częstotliwość ustalana jest na podstawie bieżącego stanu pacjenta. Najczęściej fizjoterapia przeprowadzana jest po wykonaniu inhalacji rozluźniających/rozrzedzających wydzielinę.

  • Jakie są najczęściej używane metody rehabilitacji?

Nalezą do nich: drenaż wspomagany i autogeniczny, technika natężonego wydechu,  praca na urządzeniach typu PEP lub PEP oscylacyjny.

  • W ilu ustawieniach powinno się wykonywać drenaż?

Pozycje drenażowe muszą być ustalane zgodnie z lokalizacją zalegań wydzieliny w drogach oddechowych. Najczęściej wykorzystywane jest ustawienie w leżeniu na plecach, brzuchu, obu bokach oraz w pozycji siedzącej.

  • Czy warto stosować kamizelkę do drenażu?

Kamizelka nie powinna być stosowana jako samodzielna metoda drenażu, zostanie dobrze wykorzystana jeśli po zakończeniu jej pracy będzie stymulacja kaszlu lub natężonego wydechu, tak, aby rozluźnioną wydzielinę móc przesunąć do górnych dróg oddechowych.

  • Czy zawsze można stosować oklepywanie podczas drenażu?

Oklepywanie w zależności od amplitudy i częstotliwości jest stosunkowo agresywną metoda wspomagania drenażu. Sposób ten nie powinien być używany w wypadku krwioplucia, ran, siniaków na skórze i podwyższonego ciśnienia krwi

  • Jaki rodzaj sportu jest najlepszy dla chorych na mukowiscydozę?

Wysiłek powinien być dawkowany w formie treningu interwałowego, czyli takiego, w którym niedługie okresy wysiłku przeplatane są biernym lub czynnym wypoczynkiem.

Zalecany jest sport na świeżym powietrzu, np. bieganie, piłka nożna, koszykówka, rower, siatkówka, rolki itp.

  • Do jakiego zmęczenia możemy doprowadzić uprawiając sport?

-obliczenie tętna maksymalnego: 220-wiek

-saturacja na poziomie 95-99%

-zmęczenie powinno utrzymywać się na tzw. poziomie konwersacyjnym (szybkość oddechu pozwala na prowadzenie rozmowy)

  • Jakich dyscyplin sportu unikać?

– basen (możliwość infekcji)

-aktywności powodujące szybką  zmianę ciśnienia krwi (pompki, stanie na rękach, zapasy, statyczne ćwiczenia siłowe)

  • Jak postępować w przypadku krwioplucia?

-ułożenie na boku przypuszczalnego krwioplucia

-chłodzenie miejsca pochodzenia krwioplucia?

-wstrzymanie podawania części  leków (Berodual, Salbutamol, Aspiryna)

-produktywny kaszel, nie należy kaszleć „na darmo”

-nieużywanie fluttera, acapelli itp.

-nie wykonywanie oklepywania w trakcie drenażu

-delikatny ucisk lub wibracja podczas drenażu rozpatrywane są indywidualnie

  • Czy sprzęt do rehabilitacji powinien być dezynfekowany codziennie?

Tak, obowiązkowo.

  • W jakich ustawieniu powinien spać chory na mukowiscydozę?

Pozycję powinny być dobrane w zależności o umiejscowienia zalegań wydzieliny. Odradza się spanie na brzuchu, ponieważ utrudnia to pracę mięśni oddechowych oraz ustawia odcinek szyjny kręgosłupa w skrajnym ustawieniu.

  • Czy można stosować „wakacje” od rehabilitacji?

Nie, najczęściej przerwa w codziennej rehabilitacji powoduje pogorszenie stanu zdrowia chorego. Powrót do wyjściowej formy może trwać dłużej niż wcześniejsza przerwa.

Odpowiedzi na poniższe pytania zostały udzielone przez koordynatora ds socjalnych – Katarzynę Kłossowską.

  • Świadczenie pielęgnacyjne- co to jest? Jakie warunki należy spełniać?

Świadczenie pielęgnacyjne jest świadczeniem pieniężnym, o które mogą ubiegać się osoby, które nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu podjęcia opieki nad poważnie niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeżeli niepełnosprawność tej osoby powstała:

– nie później niż do ukończenia 18 roku życia lub

– w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do  ukończenia 25 roku życia.

  • Jaka jest wysokość świadczenia pielęgnacyjnego?

Od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. świadczenie pielęgnacyjne jest wypłacane w kwocie 1300 zł miesięcznie.

W kolejnych latach wysokość świadczenia będzie wzrastać – od 1 stycznia 2017 roku świadczenie będzie co roku waloryzowane i będzie rosło o procentowy wskaźnik, o jaki zwiększać się będzie minimalne wynagrodzenie za pracę.

Wraz z wypłatą świadczenia odprowadzana jest składka emerytalno-rentowa, która umożliwia nabycie uprawnień emerytalnych osobom pobierającym świadczenie.

  • Kto otrzyma świadczenie pielęgnacyjne?

Zgodnie z zapisami ustawy, świadczenie pielęgnacyjne przysługuje:

– matce albo ojcu,

– opiekunowi faktycznemu dziecka,

– osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną (dziadkowie, rodzeństwo)

– innym osobom, na których zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności,

jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą:

– legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo

– osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

  • A co z rolnikami?

Jeżeli o świadczenie pielęgnacyjne ubiegają się rolnicy, małżonkowie rolników bądź domownicy, świadczenia te przysługują odpowiednio:

– rolnikom w przypadku zaprzestania prowadzenia przez nich gospodarstwa rolnego;

– małżonkom rolników lub domownikom w przypadku zaprzestania prowadzenia przez nich gospodarstwa rolnego albo wykonywania przez nich pracy w gospodarstwie rolnym.

Przy czym zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego lub zaprzestanie wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym potwierdza się stosownym oświadczeniem złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje również osobom innym niż spokrewnione w stopniu pierwszym z osobą wymagającą opieki, na których zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w przypadku gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

– rodzice osoby wymagającej opieki nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich, są małoletni lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;

– nie ma innych osób spokrewnionych w pierwszym stopniu, są małoletnie lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;

– nie ma rodziców, opiekunów faktycznych dziecka lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności

  • Ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego 

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się na czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony.

W przypadku wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności na czas określony prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia.

Jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (chodzi tutaj o dzień wydania orzeczenia decyzją organu, bądź dzień uprawomocnienia wyroku – w przypadku, gdy od decyzji było złożone odwołanie), zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.

Za osobę pobierającą świadczenie pielęgnacyjne wójt, burmistrz lub prezydent miasta opłaca składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od podstawy odpowiadającej wysokości świadczenia pielęgnacyjnego przysługującego na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych przez okres niezbędny do uzyskania okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego) odpowiednio 20-letniego przez kobietę i 25-letniego przez mężczyznę, jednak nie dłużej niż przez 20 lat.

W razie zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów przysługującego więcej niż jednej osobie sprawującej opiekę nad osobą lub osobami wymagającymi opieki przyznaje się tylko jedno świadczenie osobie, która pierwsza złożyła wniosek.

  • Kiedy świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje?

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje jeżeli:

– osoba sprawująca opiekę:

*ma ustalone prawo do emerytury, renty, rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego renty socjalnej, zasiłku stałego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego,

*ma ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów

– osoba wymagająca opieki:

* pozostaje w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

* została umieszczona w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej z dzieckiem, w rodzinnym domu dziecka albo, w związku z     koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu, z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej

– na osobę wymagającą opieki:

* inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury

* jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów,

*inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej

– członek rodziny osoby sprawującej opiekę:

* ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Ten stan prawny będzie obowiązywał tylko do dnia 31 grudnia 2016 r.  Dzięki zmianie przepisów, która wejdzie w życie z początkiem 2017 roku pobieranie któregoś z wymienionych świadczeń przez członka rodziny osoby uprawnionej do świadczenia pielęgnacyjnego nie będzie już przeszkodą do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego. Oznacza to, iż od 1 stycznia 2017 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego będzie przysługiwało rodzicowi, który nie podejmuje bądź rezygnuje z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem, także w przypadku, gdy drugi z rodziców ma już ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na inne dziecko w rodzinie. Tą samą zasadą, obok świadczenia pielęgnacyjnego, zostanie objęty również specjalny zasiłek opiekuńczy oraz zasiłek dla opiekuna. Ustawodawca dostosowuje w ten sposób system prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 listopada 2014 r.

  •  Kroki ku orzeczeniu…

Orzeczenie o niepełnosprawności jest jednym z najważniejszych dokumentów, które Państwo powinniście uzyskać tuż po otrzymaniu rozpoznania i na jego podstawie. Wymagane dokumenty do uzyskania orzeczenia to:

– Zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza leczącego dziecko/druki do pobrania na stronach Zespołów Orzekających właściwych dla miejsca zamieszkania/

– Wniosek do Zespołu Orzekającego, który wypełniacie Państwo/ druki do pobrania – jak wyżej/.

Powyższe dokumenty składacie Państwo w siedzibie Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności właściwej dla danego terenu – najczęściej przy MOPSie, GOPSie lub PFRONie.

Orzeczenia są wydawane na ściśle określony czas i o następne można występować nie wcześniej niż 30 dni przed upływem  terminu ważności.

Okres oczekiwania na wyznaczenie terminu posiedzenia Zespołu Orzekającego waha się od 1 – 2 mies.

Podobnie postępuje się przy uzyskaniu kolejnego  Orzeczenia o niepełnosprawności .

Na podstawie wydanego Orzeczenia o niepełnosprawności przyznawane są różnego rodzaju świadczenia przysługujące rodzicom/opiekunom dzieci niepełnosprawnych lub dorosłym osobom niepełnosprawnym.

Określenie niepełnosprawności dziecka do lat 16 jest potrzebne w celu:

– ubiegania się o zasiłek pielęgnacyjny.

– korzystania z ulg i uprawnień przysługujących osobom niepełnosprawnym,

– korzystania z możliwości dofinansowania ze środków PFRON programów skierowanych do dzieci i młodzieży uczącej się,

– ubiegania się o świadczenia z pomocy społecznej z powodu niepełnosprawności dziecka (świadczenie pielęgnacyjne, składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe opiekuna).

Od 1 stycznia 2002 roku orzeczenie o niepełnosprawności osoby do 16 roku życia jest jedynym dokumentem potwierdzającym niepełnosprawność dziecka.

Polecamy stronę portalu specjalnie założonego Stowarzyszenia z myślą o osobach niepełnosprawnych  SPES /adres poniżej/.

https://www.spes.org.pl/o-nas

http://www.spes.org.pl/twoje-prawa/orzekanie-o-niepelnosprawnosci

https://www.spes.org.pl/twoje-prawa/orzekanie-o-niepelnosprawnosci/ogolne-zasady-orzekania-o-niepelnosprawnosci

https://www.spes.org.pl/twoje-prawa/orzekanie-o-niepelnosprawnosci/orzekanie-o-niepelnosprawnosci-dzieci

  • Co należy wiedzieć wypełniając wniosek o wydanie Orzeczenia o niepełnosprawności?

W orzeczeniu o niepełnosprawności, poza ustaleniem stopnia niepełnosprawności, powinny być zawarte – z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji danej osoby – wskazania dotyczące:

  1. odpowiedniego zatrudnienia uwzględniającego psychofizyczne możliwości danej osoby
  2. szkolenia, w tym specjalistycznego
  3. zatrudnienia w zakładzie aktywności zawodowej
  4. uczestnictwa w terapii zajęciowej
  5. konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby (np. inhalatory, nebulizatory, acapelle itp.)
  6. korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki
  7. konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (dot. świadczenia pielęgnacyjnego)
  8. konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (dot. świadczenia pielęgnacyjnego)
  9. spełniania przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w ustawie prawo o ruchu drogowym (i niestosowania się do niektórych znaków drogowych –karta parkingowa)
  10. prawa do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju (wskazanie służy określeniu normatywnego metrażu w trakcie ubiegania się o dodatek mieszkaniowy – posiadanie tego wskazania de facto zwiększa szanse na uzyskanie dodatku mieszkaniowego.

Uwaga Rodzice/opiekunowie!

Od tego co zaznaczycie na wniosku o wydanie Orzeczenia o niepełnosprawności zależy jakie uprawnienia będą Wam przysługiwały na niepełnosprawne dziecko!

Szczególną uwagę należy zwrócić na punkt 7 i 8 – uprawnia do świadczenia pielęgnacyjnego.

Pamiętajmy, że od każdego Orzeczenia o niepełnosprawności z którego jakimkolwiek punktem się nie zgadzamy istnieje 14 dni na odwołanie liczone od daty otrzymania orzeczenia.

Nasze Stowarzyszenie pomaga w pisaniu odwołań w oparciu o pomoc prawną.

Odpowiedzi na poniższe pytania zostały udzielone przez prawnika  -Renatę Hnatiuk.

  • CO ZROBIĆ, GDY NIE ZGADZAM SIĘ Z OTRZYMANYM ORZECZENIEM O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI.

Gdy otrzymujemy orzeczenie o niepełnosprawności niezgodne z żądaniem wskazanym we wniosku należy dokładnie zapoznać się z treścią orzeczenia i to zarówno w zakresie orzeczonego stopnia o niepełnosprawności jak i okresu trwania niepełnosprawności a także zalecanych wskazań i uzasadnieniem orzeczenia.

Następnym krokiem jest rozważenie czy uzasadnionym, w naszej ocenie, jest odwołanie się od tego orzeczenia czy tez nie mamy na to szans. Jeśli jesteśmy przekonani o zasadności naszego wniosku należy napisać odwołanie od orzeczenia do organu odwoławczego w terminie 14 dni od otrzymania ( odebrania na poczcie, potwierdzenia osobistego) odpisu orzeczenia.

Wskazanym byłoby skontaktować się ze znajomym prawnikiem lub poprosić o pomoc w organizacji pozarządowej, pod opieką, której jesteśmy celem uzyskania fachowej pomocy oraz upewnieniu się, co do zasadności odwołania.

Następnie należy sporządzić odwołanie kierując je do organu odwoławczego, który jest wskazany w pouczeniu orzeczenia ( najczęściej Wojewódzka Komisja) pisemnie w dwóch egzemplarzach, z czego jeden składamy a drugi mamy na potwierdzenie ( osobiste złożenie lub pocztą listem poleconym). Pamiętajmy o potwierdzeniu nadania odwołania, bo może okazać się, że odwołanie złożono np. po terminie lub gdzieś zaginęło. Dla naszego prawnego bezpieczeństwa musimy mieć potwierdzenie złożenia odwołania. Nie tylko zresztą w sprawie odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności, ale w każdej sprawie urzędowej czy sądowej.

Do odwołania należy dołączyć aktualne dokumenty mające wpływ na orzeczenie ( np. dot. stanu zdrowia) lub dokumenty, których nie wzięto pod uwagę w orzeczeniu organu I instancji. Zalecam dołączenie do odwołania harmonogramu dnia zawierającego czynności, jakie wykonuje się w przypadku mukowiscydozy i konieczności udziału innej osoby w tych czynnościach ze wskazaniem udziału tej osoby w procesie leczenia i codziennych zabiegów oraz koniecznością orzeczenia określonego stopnia niepełnosprawności, a także krótkiego opisu, co to za choroba i z czym się wiąże- szczególnie przedstawić rokowania).

Po złożeniu odwołania należy oczekiwać na pismo czy odwołanie uwzględniono i w jakim stopniu czy też nie i wówczas rozważyć odwołanie się do Sądu, jeśli orzeczenie odwoławcze będzie niekorzystne.

  • CO ZROBIĆ BY UZYSKAĆ ALIMENTY NA DZIECKO OD RODZICA NIEWYWIĄZUJĄCEGO SIĘ Z OBOWIĄZKU ŁOŻENIA NA UTRZYMANIE DZIECKA.

Obowiązek utrzymania małoletnich dzieci spoczywa na rodzicach. Jeśli rodzice podchodzą do swojego rodzicielstwa odpowiedzialnie dziecko nie będzie argumentem przetargowym w sporze miedzy nimi. Jest to obowiązek ustawowy, więc w przypadku niewywiązywania się zobowiązanego do alimentacji rodzica z umowy zawartej z rodzicem, z którym dziecko mieszka nie ma konieczności występowania do Sądu o orzeczenie wyrokiem zasadności, wysokości oraz terminu płatności alimentów.

W przypadku, kiedy rodzic zobowiązany do alimentacji nie wywiązuje się z tego obowiązku dobrowolnie zachodzi konieczność wystąpienia do Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka z pozwem o zasądzenie alimentów. W pozwie należy wskazać kwotę żądania, termin płatności oraz wniosek o nadanie klauzuli wykonalności. Do pozwu należy dołączyć odpis aktu urodzenia dziecka oraz zestawienie kosztów utrzymania dziecka ze wskazaniem wszystkich kosztów: mieszkanie, media, wyżywienie, odzież, leczenie, szkoła, kultura i rozrywka, zdrowie i higiena oraz inne wynikające z utrzymania dziecka.

Jeśli dziecko ma dodatkowe zajęcia lub wydatki np. na zakup sprzętu do rehabilitacji to należy dołączyć odpowiednie zaświadczenie lekarskie o konieczności tych wydatków i wskazanie czy faktycznie rodzic te koszty ponosi załączając fakturę czy dziecko jest pozbawione tych elementów ze względu na brak pieniędzy. Koniecznym elementem pozwu jest wskazanie źródła utrzymania rodzica oraz dziecka ( zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach lub PIT za ostatni rok kalendarzowy) a także wszystkie dokumenty pozwalające Sądowi na rozstrzygniecie w sprawie zasadności i wysokości alimentów.

Po uzyskaniu orzeczenia należy zapoznać się z jego treścią i jeśli jest zgodne z żądaniem pozwu skierować je do postępowania egzekucyjnego, jeśli nie należy złożyć odwołanie od tego wyroku.

Postępowanie alimentacyjne przed Sądem nie wymaga wpisu sądowego.

Jest możliwość uzyskania pomocy prawnej wielu w organizacjach pozarządowych oraz MOPR.

  • CO ZROBIĆ, GDY NAGLE DOWIADUJEMY SIĘ O ZAJĘCIU KOMORNICZYM KONTA LUB WYNAGRODZENIA.

W takiej sytuacji należy ustalić w banku lub u pracodawcy, kto i na jakiej podstawie dokonał zajęcia rachunku lub wynagrodzenia. Jeśli nie mieliśmy wcześniej wiedzy o wydanym wyroku stanowiącym tytuł wykonawczy zwracamy się do Sądu ze stosownym pismem ( sprzeciw od nakazu zapłaty lub apelacja lub zażalenie) i przedstawiamy argumenty, dlaczego nie uczestniczyliśmy w postępowaniu sądowym i nie złożyliśmy pism w tym postępowaniu. Wówczas dążymy do obalenia wyroku ( np. w wyniku przedawnienia – obecnie nagminne są sprzedaże przedawnionych roszczeń) lub też wiedząc wcześniej o wydanym wyroku wyjaśniamy, dlaczego nie otrzymaliśmy o tym zawiadomienia.

Postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika opiera się na tytule wykonawczym, komornik nie bada czy wyrok jest słuszny czy nie, on wykonuje ten wyrok na zlecenie wierzyciela.

W przypadku zasadności egzekucji mamy możliwość zawarcia z komornikiem ugody, co do dobrowolnej spłaty zadłużenia, co może skutkować zwolnieniem zajęcia rachunku lub wynagrodzenia. Jeżeli komornik nie wyrazi zgody na dobrowolne wpłaty i będzie potrącał swoje należności możliwym jest wystąpienie o ograniczenie egzekucji do określonej wysokości lub zwolnienie częściowe rachunku ( np. w sytuacji wpływu na konto alimentów czy zasiłków).

Z pewnością nie jest rozważanym nieodbieranie pism i ignorowanie postępowania egzekucyjnego skoro komornikowi też zależy na zakończeniu egzekucji.

  • JAKIE CZYNNOŚCI PRAWNE PODJĄĆ W PRZYPADKU ŚMIERCI CZŁONKA RODZINY.

Oczywiście komfortową sytuacją jest istnienie rozporządzeń na wypadek śmierci podjętych przez spadkodawcę, w naszej kulturze są to jednak rzadkie przypadki. Jeśli nie ma testamentu należy podjąć czynności wynikające z przepisów prawa by uporządkować po śmierci wszystkie sprawy. Jest to trudny czas, ale w końcu trzeba podjąć czynności porządkujące sprawy formalne i prawne. W przypadku zgody lub braku zgody w rodzinie zmarłego należy podjąć działania prawne w kierunku stwierdzenia nabycia spadku w postępowaniu sądowym lub przed Notariuszem ( tzw. Poświadczenie dziedziczenia). Po uzyskaniu orzeczenia w przedmiocie nabycia spadku postępowanie jest zakończone, niezbędnym jest złożenie ( w terminie 6 miesięcy od nabycia spadku) do Urzędu Skarbowego właściwego dla spadkobiercy deklaracji dla spadków i darowizn ( dotyczącej nabycia praw majątkowych w wyniku spadku).

Odpowiedzi na poniższe pytania zostały udzielone przez psycholog – Ewę Reglińską.

 

  • JAK RADZIĆ SOBIE PO STRACIE BLISKIEJ OSOBY?

Śmierć bliskiej osoby jest zawsze traumą, nie możemy się przygotować, nastawić, bo każde odejście jest niespodziewane.

Jeśli jesteś po stracie osoby w krótkim czasie, zapewne starasz się załatwić wszystkie sprawy organizacyjne związane z pogrzebem, lub dalsze sprawy formalne. W tym czasie wiele osób stara się zostawić emocje i nie myślą o swoim cierpieniu. Na tym etapie przydaje się pomoc bliskich, którzy pomogą wypełnić dokumenty, załatwić formalności. Jeśli ktoś oferuje Ci pomoc – przyjmij ją. Przygotuj się na pytania, nie każdy wie, że zmarł Ci bliski, możesz otrzymywać pocztę, rachunki na zmarłą osobę.

Proces żałoby jest długotrwały i złożony z kilku etapów. Każdy z nas przeżywa je inaczej, nie da się porównać naszego cierpienia do tego które przeżywa druga osoba. Podobnie jest z czasem, nie ma jednej formuły, proces żałoby może trwać od kilku miesięcy do kilku lat. Warto jednak podjąć trud przejścia przez żałobę, by odzyskać równowagę w swoim życiu.

W tym okresie jesteśmy trochę nieobecni,  nasze emocje są skrajne od gniewu i złości do przejmującego uczucia żalu i pustki. Mogą się zdarzyć problemy ze snem, płaczliwość, brak apetytu, zmienny nastrój, problemy z koncentracją i pamięcią.  Jeśli czujesz, że sobie nie radzisz skorzystaj z pomocy lekarza i psychologa.

Polecamy również zajrzenie na stronę Fundacji Nagle Sami dla osób w żałobie:

www.naglesami.org

  • CZY ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM O TRUDNYCH SPRAWACH, KRYZYSACH?

Dzieci są pełnoprawnymi członkami rodziny. Jeśli w rodzinie dzieje się coś niepokojącego: kryzys w małżeństwie rodziców, choroba któregoś z członków rodziny, nagła zmiana sytuacji finansowej, plany zmiany miejsca zamieszkania, utrata bądź zmiana pracy – są to tematy, które dotyczą całej rodziny.

Każde z tych wydarzeń może mieć wpływ na dziecko. I zazwyczaj dzieci odczuwają, że coś się dzieje, im mniej wiedzą tym większy niepokój i skłonność do wytwarzania własnych wersji.

Dziecko nie musi (a nawet nie powinno) wiedzieć co dokładnie dzieje się między rodzicami, ale ma prawo usłyszeć: obecnie jest nam ciężko się dogadać, tata chce zmienić pracę, ja się trochę boję, ale poradzimy sobie, możemy być trochę podenerwowani, ja trochę krzyczę, ale pamiętaj że to chwilowe i poradzimy sobie. Możesz również zapytać – co chcesz wiedzieć, czy martwisz się o coś? W ten sposób szybciej dojdziecie do porozumienia i uspokoicie swoje dziecko.

  • JAK ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM/MŁODYM CZŁOWIEKIEM O MUKOWISCYDOZIE?

Jeśli jesteś rodzicem z pewnością wielokrotnie stawałeś/stawałaś przed tym pytaniem. Ile i jak powiedzieć dziecku o jego chorobie i jak rozmawiać o tym z dziećmi w rodzinie?

Traktuj dzieci poważnie, młodzi ludzi w szczególności domagają się równego traktowania. Wiedzę o mukowiscydozie dostosuj do wieku dziecka, nie kłam, nie ukrywaj ważnych faktów.

Dzieci zadają czasem trudne pytania, mów zgodnie ze swoim sumieniem: trudno mi teraz o tym rozmawiać; nie wiem jak to wytłumaczyć, daj mi trochę czasu do namysłu; poszukajmy razem odpowiedzi, może tak będzie łatwiej.

Spróbuj również zadać dziecku pytanie co wie na ten temat, to pomoże w zorientowaniu się jaką wiedzę posiada, co należy wyjaśnić, a co jest najważniejszym tematem dla niego. Odpowiedź na pytanie jest czasem początkiem do zmiany, bądź przy swoim dziecku gdy próbuje oswoić się z nowymi faktami.

 

Masz pytania? Napisz do nas